Lit metaliczny reaguje z wodą stosunkowo spokojnie, wyższe litowce coraz gwałtowniej. Powstają wówczas odpowiednie wodorotlenki i wodór. Począwszy od sodu, wydzielające się duże ilości ciepła doprowadzają do stopienia się metalu, a nawet zapłonu. Na gorąco reagują też z amoniakiem dając amidki, np.:
Natomiast w ciekłym amoniaku rozpuszczają się, tworząc roztwory zawierające kationy metalu i solwatowane elektrony o ciemnoniebieskiej barwie.
Wodorotlenki litowców są najsilniejszymi zasadami. Mają budowę jonową. Są silnie higroskopijne i łatwo rozpuszczają się w wodzie, czemu towarzyszy wydzielanie dużych ilości ciepła. W roztworach są całkowicie zdysocjowane. Rozpuszczają się też w etanolu, przy czym rozpuszczalność wodorotlenku litu w wodzie i alkoholu jest znacząco słabsza od pozostałych. Ich roztwory przewodzą prąd elektryczny, przewodzą go również po stopieniu. Stopione reagują z krzemionką, roztwarzając m.in. porcelanę i szkło.
Zobacz też
berylowce metale ziem rzadkich
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Metale Kategoria:Grupy pierwiastków chemicznych