Józef Jan Piotrowski (ur. 16 marca 1878 w Krakowie, zm. 1944 tamże) – polski malarz, oficer Legionów Polskich, kapitan piechoty Wojska Polskiego.
Życiorys Po ukończeniu w 1899 nauki w krakowskiej Szkole Przemysłowej rozpoczął studia na Akademii Sztuk Pięknych. Jego wykładowcami byli m.in. Konstanty Laszczka, Józef Unierzyski i Leon Wyczółkowski, studia ukończył w 1906. Od 1910 należał do Towarzystwa „Strzelec”.
Do Legionów Polskich wstąpił we wrześniu 1914 i został skierowany do służb werbunkowych Departamentu Wojskowego Naczelnego Komitetu Narodowego. Pełnił funkcję komisarza wojskowego powiatu żywieckiego Naczelnego Komitetu Narodowego. Od 6 października 1914 awansował do stopnia chorążego w Komendzie Legionów Polskich, a na początku 1915 już jako podporucznik był oficerem werbunkowym w powiecie iłżeckim. W drugiej połowie 1915 został zaszeregowany do 6 Pułku Piechoty i skierowany na Kurs Wyszkolenia Piechoty w Zambrowie. Po jego ukończeniu został przeniesiony do rezerwy personalnej nowo powstałego Polskiego Korpusu Posiłkowego i skoszarowany w Przemyślu. Od 21 czerwca 1917 Józef Piotrowski został przeniesiony do 2 kompanii baonu uzupełnień Polskiego Korpusu Posiłkowego i skierowany do Szkoły Oficerskiej w Przemyślu, a następnie jako porucznika do 5 kompanii baonu zapasowego w Bolechowie.