Jeżeli po kopnięciu na odległość przynajmniej 15 m piłka zostanie złapana przez jednego z graczy zanim dotknie ona ziemi, to otrzymuje on coś w rodzaju „rzutu wolnego” („mark”) – jeżeli gracz zdecyduje się zatrzymać po złapaniu piłki, to nie może zostać zaatakowany przez innego gracza do momentu kiedy nie zagra piłki dalej. Przywileju „mark” nie wolno celebrować w nieskończoność. Zazwyczaj w środku pola – z dala od bramki atakowanej – sędzia przyznaje przywilej jedynie na kilka sekund (zazwyczaj 5–7 sekund). Po tym czasie zwalnia z „mark” głośno krzycząc „play on” (w wolnym tłumaczeniu – „gramy”). Jeżeli jest realna możliwość zdobycia „gola”, sędzia przedłuża przywilej „mark” do 20–30 sekund. Przy łapaniu „marks” obowiązują zasady wymienione powyżej, a więc dozwolone są tak spektakularne manewry jak wskoczenie na plecy graczowi z drużyny przeciwnej (lub nawet koledze ze swojej drużyny) odbicie się z nich i złapanie piłki wysoko w powietrzu.