Stanisław Wolnowski (ur. 5 listopada 1893 w Konarzewie, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Urbana – właściciela ziemskiego, i Domiceli z Piotrkowskich, urodzony w Wielkopolsce we wsi Konarzewo w powiecie poznańskim. Absolwent szkoły handlowej w Poznaniu.
W latach 1914–1916 służył w armii niemieckiej i walczył na froncie niemiecko-francuskim i niemiecko-rosyjskim. W 1916 roku został uwięziony w niemieckim więzieniu, z którego zbiegł. Brał udział w powstaniu wielkopolskim. W 1919 roku wstąpił do 1 pułku Strzelców Wielkopolskich. Z jednostką brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej, a za swoje czyny został odznaczony 19 lutego 1922 orderem „Virtuti Militari” V klasy, a w uzasadnieniu jego nadania, czytamy m.in.: