Stanisław Stadnicki herbu Szreniawa bez Krzyża (ur. ok. 1582 w Trokach, zm. w 1610) – marszałek Trybunału Głównego Koronnego w 1608 rokuHerbarz polski, t. I, Lipsk 1839-1846, s. 379., kasztelan przemyski w latach 1606-1610Urzędnicy województwa ruskiego XIV–XVIII wieku. (Ziemie halicka, lwowska, przemyska, sanocka). Spisy". Oprac. Kazimierz Przyboś. 1987, s. 391., poseł na sejmy.
Życiorys Był posłem na sejm w latach 1590, 1592, 1593, 1595, 1596, 1597, 1606 i 1609, reprezentując województwo ruskie.
4 lipca 1606 roku dostał od króla Zygmunta III Wazy nominację na stanowisko kasztelana przemyskiego, w nagrodę za to, że Stadnicki opowiedział się za królem w czasie rokoszu Zebrzydowskiego (Stanisław Diabeł Stadnicki opowiedział się po stronie rokoszu). 7 października 1606 roku podpisał ugodę pod JanowcemAlexander Rembowski, Rokosz Zebrzydowskiego : materyały historyczne poprzedzone przedmową i rozprawą pod tytułem Konfederacya i rokosz w dawnem prawie państwowem polskiem, Warszawa 1893, s. 213..
Jego życie było wypełnione procesami sądowymi, zajazdami i wojnami z sąsiadem Janem Tomaszem Drohojowskim.
Był wyznawcą kalwinizmu, w 1594 roku przeszedł na katolicyzmPosłowie ziemscy koronni 1493–1600, pod red. Ireny Kaniewskiej, Warszawa 2013, s.