Jego zainteresowania naukowe obejmowały filozofię epikurejską, kulturę starożytną, historię etyki, historię literatury i języka łacińskiego, religioznawstwo, gramatykę historyczną.
Jego żoną była Sabina z domu Jerlecka, posiadał on również dwójkę dzieci: Ewę Adamiak z domu Krokiewicz oraz syna Antoniego Krokiewicza. Do 1944 zamieszkiwał Dom Profesorów (reduta powstańcza) na ulicy Brzozowej 12, na Starym Mieście w Warszawie. Mieszkał również w kamienicy profesorów UW na ulicy Sewerynów w Warszawie.
Zmarł w Warszawie, pochowany został na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 243-5-7).
Dorobek naukowy Ogłosił około 80 prac naukowych, m.in.: Emendationes quaedam Lucretianae (1918) O szczęściu epikurejskim (1923) O tak zwanej indukcji epikurejskiej (1923) Moment satyryczny w komedjach Terencjusza i geneza satyry rzymskiej (1925) O głównych częściach gramatyki i ich stosunku wzajemnym (1927) Pirron z Elidy i Timon z Flijuntu (1927) Zasada izonomji w filozofji Epikura (1927) Nauka Epikura (1929) Studia orfickie (1947) Geneza atomizmu (1948) Sokrates (1958) Moralność Homera i etyka Hezjoda (1959) Etyka Demokryta i hedonizm Arystypa (1960) Hedonizm Epikura (1961) Sceptycyzm grecki. Od Pirrona do Karneadesa (1964) Sceptycyzm grecki. Od Filona do Sekstusa (1966) Zarys filozofii greckiej.