Zuzanna i starcy (Zuzanna w kąpieli) – obraz włoskiego malarza renesansowego Lorenza Lotta z 1517 roku.
Geneza obrazu Temat obrazu został zaczerpnięty ze Starego Testamentu, z Księgi Daniela. Motyw opowiada o Zuzannie, pięknej żonie Joakima, i dwóch starcach – sędziach, którzy zakochali się w niej. Kiedy dziewczyna brała kąpiel, pojawili się starcy: . Ich zaloty zostały odrzucone. Wówczas urażeni oskarżyli ją o cudzołóstwo. Za ten czyn groziło dziewczynie ukamienowanie:
Na szczęście dla kobiety ujął się za nią młody prorok Daniel. Wykazał on ich nieprawość i kłamstwa, za co zostali skazani na śmierć, a Zuzanna odzyskała cześćKsięga Daniela Dn 13,1-63.
Opis obrazu Lotto wybrał moment, gdy Zuzanna odrzuca zaloty starców, a ci wołają sługi, by oczernić ją przed nimi. Siłą sceny są pełne ekspresji gesty przedstawionych postaci. Opowiedzianą historię czyta się spiralnie, poczynając od mężczyzny w czerwonej szacie po kobietę, drugiego starca, a kończąc na sługach. Starzec zwrócony jest w stronę Zuzanny, tłumaczy jej swoje zamiary, gesty dłoni wskazują na szantaż, jakim się posługuje: zgódź się obcować z nami lub poświadczymy o twojej nieczystości. Kobieta jest naga, była w trakcie kąpieli w ogrodowej termie.