W latach 1967–1970 studiował na kierunku dowódczo-sztabowym w Akademii Sztabu Generalnego WP w Warszawie. Po ukończeniu studiów został dowódcą batalionu pontonowego w 6 Pułku Pontonowym w Głogowie. W 1972 roku awansowany na stopień majora i w tym samym roku objął funkcję szefa sztabu – zastępcy dowódcy 6. Pułku Pontonowego. W drodze wyróżnienia w 1974 roku został awansowany na podpułkownika.
W 1974 został przeniesiony do Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Inżynieryjnych im. gen. J. Jasińskiego we Wrocławiu. Pozostawał w uczelni do 1980 roku na stanowisku starszego wykładowcy. W tym czasie pełnił funkcję zastępcy kierownika cyklu taktyki, a następnie kierownika cyklu (szef Katedry Taktyki Rodzajów Wojsk). W 1978 roku awansował na stopień pułkownika. W tym samym roku uzyskał stopień doktora nauk wojskowych w Akademii Sztabu Generalnego WP w Warszawie. W latach 1979–1980 zastępca komendanta WSOWInż. ds. szkolenia. W 1980 roku na własną prośbę powrócił do służby liniowej. Został wówczas mianowany dowódcą 2. Warszawskiej Brygady Saperów im. gen. J. Bordziłowskiego w Kazuniu. Będąc dowódcą brygady przyczynił się do budowy 14 mostów o łącznej długości 1200 m. 28 kwietnia 1983 roku został komendantem Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Inżynieryjnych im. gen. J. Jasińskiego.