Ostatnie w końcu dostępne opracowanie Biblii szaroszpatackiej pt. Biblia Królowej Zofii (Szaroszpatacka) wraz ze staroczeskim przekładem Biblii pochodzi z lat 1965–1971 i wydane zostało przez Stanisława Urbańczyka i Vladimira Kyasa w ramach wydawnictw źródłowych Ossolineum i Polskiej Akademii Nauk. Wydawnictwo to ukazało się w trzech tomach w latach 1965–1971 w nakładzie 1000 egzemplarzy. Jest to najobszerniejsza praca dotycząca Biblii królowej Zofii. Zawiera wierną transliterację oryginału wraz z transliteracją postulowanego źródłowego tekstu staroczeskiego oraz obszernym aparatem krytycznym.
Opublikowane edycje są dostępne w niektórych bibliotekach cyfrowych.
Zachowane fragmenty Do czasów współczesnych zachowały się tylko trzy fragmenty oryginalnego manuskryptu należące do drugiego tomu oryginału. W Bibliotece Uniwersyteckiej we Wrocławiu znajdują się dwie karty (sygn. R 3164). Jest to fragment 48 rozdziału Księgi Izajasza oraz fragment 1 rozdziału 1 Księgi Machabejskiej. Zostały one odnalezione przez Erdmana Hanischa w roku 1921 w okładkach książek z przełomu XVI i XVII wieku pochodzących z księgozbioru gminy ewangelickiej w Wierzchowicach.