współpracował również z "Gazetą Warszawską" i tygodnikiem "Przyroda i Przemysł". W 1919 został mianowany profesorem honorowym Politechniki Warszawskiej i do końca życia prowadził na tej uczelni wykłady z historii mechaniki; kierował jednocześnie Katedrą Mechaniki Teoretycznej.
W 1907 był w gronie członków założycieli Towarzystwa Naukowego Warszawskiego i do 1926 zasiadał w jego zarządzie. W 1920 zakładał Akademię Nauk Technicznych. Należał również m.in. do Stowarzyszenia Techników (1908 członek założyciel) i Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk (1905 członek korespondent). Od 1895 działał w Kasie im. Mianowskiego, był wieloletnim sekretarzem (1896-1914), wiceprezesem (1914-1915), prezesem (1915-1920); w 1931 nadano mu członkostwo honorowe. Był pracownikiem Komisji Słownikowej Tymczasowej Rady StanuWłodzimierz Suleja, Tymczasowa Rada Stanu, Warszawa 1998, s. 220.. W 1925 odebrał doktorat honoris causa Politechniki Lwowskiej.