O błogosławieństwie dzieci wspominają w swoich Ewangeliach święci Mateusz (Mt 19 13-15), Marek (Mk 10, 13-16) oraz Łukasz (Łk 18, 15-17). Lucas Cranach Starszy, a następnie jego syn wielokrotnie malowali scenę błogosławieństwa dzieci przez Jezusa, jednakże ten temat wcześniej nie był często preferowany w sztuce sakralnej, zarówno na Wschodzie i Zachodzie. Zachowało się kilka przykładów m.in. na karolińskich freskach w Müstair (Szwajcaria), romańskich malowidłach kościoła San Angelo in Formis w Kapui (Włochy), w kościele Świętego Marcina w Zillis (Szwajcaria) oraz datowane na XIII/XIV wiek malowidło w książęcej cerkwi Świętego Mikołaja w Curtea de Argeș (Rumunia). Zainteresowanie tematem wzrosło gwałtownie w trzeciej dekadzie XVI stulecia, a więc w dobie postępującej reformacji. Na terenie Rzeszy najbardziej wpływowym reformatorem był Marcin Luter, który był nie tylko przyjacielem Lucasa Cranacha Starszego, ale także ojcem chrzestnym córki malarza Anny. Cranach zaś był ojcem chrzestnym syna Lutra, Jana. Cranachowie w swojej twórczości wielokrotnie malowali obrazy religijne oparte na treściach teologicznych i doktrynach Lutra, a następnie Filipa Melanchtona.