Bezpośrednio po ukończeniu studiów został zatrudniony jako asystent na macierzystej uczelni w Instytucie Historii. W tym czasie licznie przebywał na stażach i stypendiach naukowych w: Holandii (1990), Czechosłowacji (1991), Niemczech (1994, 1997 i 2002). W międzyczasie w 1996 roku uzyskał na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu stopień naukowy doktora nauk humanistycznych w zakresie historii na podstawie pracy pt. Reformacja w księstwie głogowskim, napisanej pod kierunkiem prof. Barbary Janiszewskiej-Mincer. Wraz z nowym tytułem otrzymał stanowisko adiunkta. W 2003 roku Rada Wydziału Humanistycznego Uniwersytetu Zielonogórskiego nadała mu stopień naukowy doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie historii o specjalności historia nowożytna na podstawie rozprawy nt. Zachód w polskiej myśli historycznej czasów saskich. Niedługo potem otrzymał także stanowisko profesora nadzwyczajnego oraz kierownika Zakładu Historii Nauki i Kultury. W latach 2005–2016 dyrektor Instytutu Historii UZ [on-line] [dostęp: 11.11.2012]. 4 marca 2015 uzyskał tytuł naukowy profesora.