mały|Mihai Antonescu na zdjęciu wykonanym między 1941 a 1942. mały|Teczka z archiwów FSB założona Ionowi i Mihai Antonescu. Mihai Antonescu (ur. 18 listopada 1904 w Nucet, zm. 1 czerwca 1946 w Jilavie) – rumuński adwokat i polityk faszystowski, bliski współpracownik dyktatora Iona Antonescu, minister sprawiedliwości (1940–1941), następnie wicepremier i minister spraw zagranicznych (1941–1944); po II wojnie światowej rozstrzelany.
Życiorys W latach 1922–1926 studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Bukareszteńskiego. W 1927 obronił doktorat z prawa, zaś w 1931 uzyskał stopień docenta.
W 1940 nawiązał kontakt z Ionem Antonescu (niezwiązanym z nim rodzinne), który był więziony w klasztorze Bistrița z rozkazu króla Karola II. Mihai Antonescu został obrońcą Iona, a kiedy ten przejął władzę, adwokat objął urząd ministra sprawiedliwości. Sprawował go od listopada 1940 do stycznia 1941 w rządzie koalicyjnym z Żelazną Gwardią. Po nieudanej próbie zamachu stanu podjętej przez Żelazną Gwardię Ion Antonescu zlikwidował 27 stycznia 1941 tę organizację i objął funkcję premiera, zaś Mihai awansował na wicepremiera i ministra spraw zagranicznych.