Od 9 września 1974 do 28 maja 1976 był komendantem Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Zmechanizowanych im. T. Kościuszki we Wrocławiu, po czym powrócił na zajmowane uprzednio stanowisko szefa zarządu. W październiku 1974 mianowany generałem brygady; nominację wręczył mu w Belwederze przewodniczący Rady Państwa PRL prof. Henryk Jabłoński w obecności I sekretarza Komitetu Centralnego PZPR Edwarda Gierka. 1978-1979 szef Oddziału IX i p.o. zastępcy dowódcy Warszawskiego Okręgu Wojskowego ds. liniowych.
W czerwcu 1983 został zwolniony z zawodowej służby wojskowej, jednak zmarł przed oficjalnym pożegnaniem go przez ministra obrony i przeniesieniem w stan spoczynku. Pożegnany przez delegację WP z gen. bryg. Stanisławem Kruczkiem i gen. bryg. Jerzym Jaroszem 9 sierpnia 1983 roku na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach, a następnie pochowany na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie (kwatera 6F-6-30).
Awanse W trakcie wieloletniej służby w ludowym Wojsku Polskim otrzymywał awanse na kolejne stopnie wojskoweJanusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990 t. IV: S-Z, Toruń 2010, s. 314-316: podporucznik - 1945 porucznik - 1946 kapitan - 1949 major - 1952 podpułkownik - 1956 pułkownik - 1961 generał brygady - 1974