Jan Eugenik również Eugenikos (ur. ok. 1400, zm. ok. 1453) – retor i teolog bizantyński.

Życie Jan Eugenik urodził się około 1400 roku w Konstantynopolu. Był bratem teologa Marka Eugenika. Wykształcenie zdobył w szkole prowadzonej przez ojca Jerzego. Wyświęcony na diakona, został archiwistą (nomofylaksem) kościoła patriarszego w Konstantynopolu i nauczycielem języka greckiego. W 1437 roku jako przedstawiciel delegacji bizantyńskiej udał się z patriarchą Józefem II i cesarzem Janem VIII Paleologiem na sobór do Ferrary. Podczas sesji soborowych w 1438 roku brał udział w dyskusjach na temat czyśćca. W 1439 roku powrócił do Konstantynopola. Sprzeciwiał się unii kościelnej i jej zwolennikom. Za swą antyunijną postawę został przez cesarza wygnany z Konstantynopola. Przyjęty na Peloponezie przez despotę Morei Konstantyna Dragazesa objął władzę administracyjną nad leżącą niedaleko stolicy Morei, Mistry, Petriną. Jako nauczyciel wymowy w Mistrze rozwijał działalność antyunijną. Po zniszczeniu Koryntu przez Turków w 1446 roku wyjechał do Trapezuntu skąd powrócił na Peloponez w 1450 roku. W listach do przyjaciół i znanych osobistości nawoływał do zerwania unii uważając ją za większe zło od islamu. Zmarł około 1453 roku prawdopodobnie na Peloponezie.