thumb|190px|Zapalniczka stołowa Zapalniczka stołowa (inaczej zapalniczka gabinetowa) – urządzenie generujące niewielki kontrolowany płomień. W przeciwieństwie do zapalniczek kieszonkowych budowa zapalniczki stołowej, w tym jej rozmiar i obciążenie, gwarantuje odpowiednią stabilność na stole, biurku lub innej płaskiej powierzchni kosztem mniejszej mobilności.
Historia Pierwsze zapalniczki z uwagi na swoją konstrukcję i rodzaj paliwa były wytwarzane wyłącznie w wersji stołowej. Dopiero wynalazek tzw. kamienia zapalniczkowego austriackiego naukowca Carla Auere Freiherra von Welsbacha umożliwiło na początku lat XX wieku na wyraźną segmentację rynku zapalniczek na kieszonkowe i stołowe (gabinetowe).
Pierwszą w pełni zautomatyzowaną zapalniczką stołową był Ronson (Banjo) Tablelighter, której twórcą był Louis V. Aronson. Była to benzynowa zapalniczka stołowa, której produkcja rozpoczęła się w 1928. Natomiast pierwsza stołowa zapalniczka gazowa została wypuszczona na rynek w 1948 roku we Francji przez firmę Flaminaire.