Ignacy Mielżyński, (ur. 19 lutego 1871 w Chobienicach, zm. 11 stycznia 1938 w Iwnie) – hrabia, podpułkownik kawalerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, polski działacz narodowy w Wielkopolsce i na Śląsku, w 1922 posiadał majątki ziemskie o powierzchni 10 970 haWojciech Roszkowski, Lista największych właścicieli ziemskich w Polsce w 1922 r., w: Przegląd Historyczny, 1983, Tom 74, Numer 2, s. 285.
Życiorys Syn Karola hr. Mielżyńskiego i Emilii z hr. Bnińskich, urodzony 19 lutego 1871 w Chobienicach. Miał starszego brata Macieja. Pierwsze wychowanie odebrał w domu rodzicielskim w Chobienicach. Od 1881 kształcił się przez dwa lata w gimnazjum francuskim w Berlinie, a od 1884 uczęszczał do Szkoły Kadetów w Dreźnie, gdzie po sześciu latach złożył egzamin dojrzałości ze stopniem oficerskim. Następnie w 1890 wstąpił do Szkoły Wojennej w Nysie, gdzie przebyłem do końca tego roku. W kolejnym roku przebywał jako oficer aktywny w garnizonie w Grossenheim, w 1 Pułku Królewskich Huzarów Saskich. 24 sierpnia 1891 mianowany został podporucznikiem. Do końca 1893 odbył Szkoły Jazdy w Dreźnie. Z zamiłowaniem i talentem uprawiał sport jeździecki, startując z powodzeniem na renomowanych niemieckich torach wyścigowych. W latach 1894-1897 ponownie przebywał w garnizonie w Grossenheim.