Okręty typu Kaiman były uważane za bardzo udane. Służyły aktywnie podczas I wojny światowej; wszystkie przetrwały wojnę. Po wojnie, w ramach podziału floty Austro-Węgier, cztery jednostki przyznano Jugosławii (Tb 54, 60, 61, 69), w której marynarce służyły do lat 1927-1928 pod numerami T9 – T12. Jeden okręt Tb 52 przyznano Włochom, gdzie go złomowano, a pozostałe przyznano Wielkiej Brytanii, która wszystkie przekazała w 1920 roku włoskim stoczniom złomowym.
Opis Charakterystyczną cechą architektury okrętów był typowy dla torpedowców budowy brytyjskiej krótki wypukły pokład dziobowy w formie skorupy żółwia (ang. turtleback), wznoszący się od dziobu do niewielkiej sterówki. Dziobnica była prosta, pionowa. Na śródokręciu okręty miały dwa kominy blisko siebie. Okręty miały jedynie szczątkowy maszt dziobowy przy sterówce oraz maszt rufowy, połączony z bomem do łodzi.
Uzbrojenie artyleryjskie stanowiły cztery armaty kalibru 47 mm L/33, umieszczone po dwie na każdej z burt: po bokach sterówki oraz za kominamiS. A. Bałakin: WMS Italii i Awstro-Wiengrii 1914-1918 gg., Morskaja Kollekcja nr 4/1997, (ros.). W 1915 roku uzbrojenie wzmocniono pojedynczym karabinem maszynowym Schwarzlose 8 mm.