Puchar Jugosławii w piłce nożnej lub Puchar Marszałka Tita (serb. Куп Србије и Црне Горе у фудбалу / Kup Srbije i Crne Gore u fudbalu lub Куп Маршала Тита / Kup Maršala Tita) – rozgrywki piłkarskie o charakterze pucharu krajowego w Jugosławii, po raz pierwszy zorganizowany w 1947 roku, a rozwiązany w 1991.
Format Format turnieju polegał na wieloetapowych rozgrywkach play-off. Każdy klub otrzymywał szansę gry o Puchar, kluby z najniższych lig startowały od najniższych szczebli. W turnieju występowały kluby z Serbii, Chorwacji, Słowenii, Bośni i Hercegowiny, Macedonii i Czarnogóry. Prowadzono jeden lub dwa mecze na boisku jednej z walczących drużyn. Finały składały się z jednego meczu, ale niekiedy w wypadku remisu prowadzono dodatkowy mecz o puchar. Także były sezony w których finał składał się z meczu u siebie i rewanżu na wyjeździe. Turniej przeważnie był rozgrywany systemem jesień - wiosna, przy czym zespoły z pierwszej ligi jugosłowiańskich mistrzostw startowały dopiero w 1/16 finału. Od 1961 roku zwycięzca otrzymywał prawo do gry w Pucharze Zdobywców Pucharów. Jeżeli zdobywca Pucharu również wygrywał mistrzostwo kraju (tak zwany "dublet"), to jego miejsce w Pucharze Zdobywców Pucharów zajmował finalista Pucharu.