Edward Carl Gaedel (ur. 8 czerwca 1925 w Chicago, zm. 18 czerwca 1961 tamże) – amerykański karzeł, który stał się sławny dzięki występowi w meczu Major League Baseball.
Życiorys W 1951 roku właściciel St. Louis Browns Bill Veeck, znany z oryginalności i zaskakiwania fanów, w tajemnicy podpisał kontrakt z Gaedelem, mierzącym 109 cm, zawodowym performerem, występującym w reklamach i okolicznościowych imprezach.
W przerwie podwójnego meczu St. Louis Browns – Detroit Tigers, rozegranego 19 sierpnia 1951, Gaedel, jako jedna z atrakcji, wyskoczył z tortu, który stanowił część obchodów 50-lecia American League. Chwilę później pojawił się na boisku w stroju z numerem „⅛”, zastępując podczas pierwszej zmiany drugiego meczu pałkarza Franka Sauciera. Jego niewielki wzrost spowodował, że łapacz „Tygrysów”, Bob Swift, musiał grać na kolanach, a strefa strike’ów stała się dostatecznie mała, by miotacz, Bob Cain, po narzuceniu czterech balli (tylko dwie pierwsze piłki były zagrane poważnie), oddał mu za darmo pierwszą bazę. Po jej osiągnięciu, Gaedel został natychmiast zastąpiony przez zawodowca Jimiego Delsinga.