Luzowanie ilościowe (ang. quantitative easing, QE) – działanie w ramach polityki pieniężnej, polegające na tym, że bank centralny nabywa z góry określoną ilość obligacji rządowych lub innych aktywów finansowych w celu pobudzenia aktywności gospodarczej (skupowanie długoterminowych aktywów na dużą skalę).
Działanie odwrotne do luzowania ilościowego określane jest jako (ang. quantitative tightening, QT).
Opis Standardowy instrument służący do regulacji podaży pieniądza to stopy procentowe banków centralnych. Jednak jeśli są one bliskie zera, i nie wystarcza to do osiągnięcia pożądanych efektów makroekonomicznych (w szczególności, gdy trwa recesja gospodarcza i występuje pułapka płynności), bank centralny może, według ekonomii głównego nurtu, zwiększyć podaż pieniądza poprzez niekonwencjonalne bodźce podażowe, takie jak zakupy obligacji (zwłaszcza obligacji skarbowych). Bank centralny może skupiać takie działania w obszarach rynku, które są ogniskiem kryzysu. Zakup instrumentów dłużnych sprawia, że prywatne podmioty które utraciły doraźną płynność gotówkową, mogą przetrwać recesję. Uzyskane rozluźnienie rozprzestrzenia się w obrębie gospodarki i w założeniu prowadzi do obniżenia rynkowych stóp procentowych, przełamania recesji i spłacenia zakupionych obligacji.