Historia Derenk był wsią założoną w okresie średniowiecza i należącą kolejno do rodzin Bebeków, hrabiów Csákych, książąt Esterházych. Liczba ludności spadła w okresie panowania tureckiego i powstania Rakoczego, aż w końcu w roku 1711 w wyniku epidemii dżumy wieś całkiem wymarła. Wtedy, w latach 1717–1720, wieś zaludniono góralami pochodzącymi ze Spisza i Podhala. Potwierdzają to dane archiwalne, na przykład zapis Mátyása Béli na temat Derenku w rozdziale poświęconym komitatowi Torna w jego Notitia Hungariae: "Polonis noviter impopulata".
Ludność wsi oscylowała około pięciuset mieszkańców: w 1833 roku było ich 507, w 1852 - 418, w 1869 - 392 osoby, w 1900 - 367, w 1910 - 373, w 1920 - 416, w 1930 - 439 a w 1941 - 443 osoby.
W 1938 roku regent Węgier Miklós Horthy chcąc rozszerzyć istniejące tereny myśliwskie zaczął stopniowo wysiedlać ludność. W 1943 roku cała wieś została zburzona, poza dawną szkołą, która miała służyć jako kwatera myśliwska. Ludność przesiedlono głównie do Emőd-Istvánmajor a także do Ládbesenyő-Andrástanya oraz Emőd, Mezőnyárád, Szendrő, Tiszaszederkény, Tóharaszt i Vatta.