16, 2), Kielce 2001, s. 189-190.. Argumenty, jakie przedstawiają są następująceS.T. Katz, „The Rabbinic Response to Christianity” [w:] The Cambridge History of Judaism, pod. red. S.T. Katz, Cambridge University Press, 2008, t. 4, ss. 283-287.: Skoro Nocrim jak i Minim odnoszą się do tego samego, to dziwi ich synonimiczne użycie w pierwotnej wersji Dwunastego błogosławieństwa. W późniejszych źródłach amoraickich powstałych po 200 roku, termin Minim określał wszystkie grupy heretyckie, włącznie z judeochrześcijanami. Wynika z tego, że termin Nocrim zawężający znaczenie do judeochrześcijan, został dołączony właśnie w tym okresie. Ojcowie Kościoła, Justyn oraz Orygenes, żyjący w II i w pierwszej połowie III wieku nie stosują terminu Nazarejczyk w odniesieniu do judeochrześcijan, a pojawia się on dopiero u Ojców żyjących w IV wieku, u Epifaniusza oraz Hieronima. Sugeruje to późne stosowanie tego terminu, co zbiega się z jego użyciem w źródłach amoraickich. Ewangelista Jan mówiąc o wykluczaniu chrześcijan z synagogi nie nawiązuje w ogóle do jakiejś żydowskiej liturgicznej praktyki przeklinania heretyków. Nie wspomina o istnieniu specjalnej modlitwy na tę intencję. Nie ma pewności, że w I i II wieku recytowano Amidach razem z Birkat ha-Minim.