Przeciwnik syna Hafiza al-Asada, Baszara al-Assada, który w 2000 zastąpił na stanowisku prezydenta Syrii swojego ojca.
Po 32-letnim pobycie w Paryżu, który poświęcił pracy akademickiej, w 2005 powrócił do działalności politycznej. Przystąpił do Deklaracji z Damaszku, jednoczącej partie, organizacje i działaczy na rzecz demokratycznych reform i przestrzegania praw człowieka w Syrii. Twierdził, że syryjskie grupy opozycyjne powinny unikać sojuszy z zachodnimi państwami przeciwko reżimowi, żeby nie być od nikogo uzależnionym.
Po wybuchu protestów przeciwko władzy prezydenta Baszszara al-Asada, w marcu 2011, zaangażował się w działalność na rzecz powstańców. Wobec zaostrzania się konfliktu wewnętrznego z każdym tygodniem, opozycja widziała potrzebę zjednoczenia sił – wzorem dla syryjskiego politycznego ciała opozycyjnego była Libijska Rada Tymczasowa, która w 2011 obaliła Muammara al-Kaddafiego. W sierpniu 2011 do Turcji przybyli przedstawiciele syryjskiej opozycji i po negocjacjach, które odbyły się 23 sierpnia 2011 w Stambule, powołano Narodową Radę Syryjską (NRS). Ghaljun 29 sierpnia 2011 został powołany na stanowisko przewodniczącego tej organizacji.