Była także w III rundzie US Open (w I rundzie zrewanżowała się Maleewej za porażkę w Birmingham). Kontynuowała udane występy w 2004 r., osiągając ćwierćfinał US Open. Pokonała w tym turnieju m.in. reprezentantkę Izraela Annę Smasznową oraz Argentynkę Paolę Suárez, a przegrała z Amerykanką Lindsay Davenport. W finale turnieju w Hobart przegrała z Amerykanką Amy Frazier.

W styczniu 2005 r. doszła do finału turnieju w Auckland. Imprezę tę udało się jej wygrać w deblu, a partnerowała jej Słowenka, Katarina Srebotnik – finałowa rywalka w singlu. Tego samego roku dotarła także m.in. do półfinału turnieju w Tokio (Pan Pacific), jako pierwsza Japonka od czasu Kimiko Date w 1995 r. Występy te zapewniły jej dalszy awans w rankingu – w kwietniu 2005 r. była klasyfikowana na pozycji nr 21 w singlu, a w czerwcu – jako nr 18 w deblu.

Do września 2005 r. wygrała sześć turniejów deblowych, w dalszych dwóch była w finałach. Jednym z jej bardziej znaczących sukcesów był półfinał debla Igrzysk Olimpijskich w Atenach (2004 r.), w parze z Sugiyamą. Japonki przegrały półfinał z Hiszpankami Conchitą Martínez i Ruano Pascual. Nie udało im się również zdobyć brązowego medalu po porażce z Argentynkami Paolą Suárez i Patricią Tarabini.