W przypadku odcinku między Vakkotavare i Kvikkjokkiem, początkowy projekt zakładał przebieg szlaku w sercu Parku Narodowego Sarek, ze schroniskiem koło rzeki Rapa, która miała być w ten sposób przekraczana promem. Ale nie zostało to zrealizowane i zamiast tego szlak prowadzi wzdłuż wschodnich krańców parku.
Szlak nie był jeszcze oznaczony, a nazwa Kungsleden nie była jeszcze w użyciu. W 1920, w książce o Kebnekaise, szlak pojawiał się pod nazwą Alesvaggeleden. Szlak między Abisko i Vakkotavare został ostatecznie oznaczony między 1926 i 1927, a dopiero w następnym roku, przy okazji otwarcia schroniska w Kvikkjokku, nazwa Kungsleden pojawiła się po raz pierwszy, ale bez jakiejkolwiek ceremonii inauguracyjnej. Ciągle jednak nie było żadnego szlaku we właściwym tego słowa znaczeniu, a konstrukcja schronisk była trudna, biorąc pod uwagę bardzo ograniczone środki pieniężne STF. Mimo tego, popularność Szlaku Królewskiego rosła szybko.