Harlow Shapley przekonał dyrektora obserwatorium George’a Hale’a, aby mianował go asystentem obserwatorium, pomimo że nie miał on formalnego wykształcenia.
Praca badawcza Milton Humason wyspecjalizował się w uzyskiwaniu fotografii obiektów o bardzo małej jasności, które można było zarejestrować po wielogodzinnym naświetlaniu kliszy. Odegrał też istotną rolę w realizacji programu obserwacyjnego Edwina Hubble’a, który zlecił mu pomiary przesunięcia ku czerwieni linii widmowych odległych galaktyk. Wyniki pomiarów, uzyskane przez Humasona, umożliwiły sformułowanie teorii o ucieczce galaktyk z prędkością proporcjonalną do ich odległości od obserwatora.
W 1954 został awansowany na stanowisko astronoma obserwatoriów Mount Wilson i Mount Palomar. W latach 1945–1961 odkrył 31 supernowych. W 1961 roku odkrył kometę C/1961 R1 (oznaczenie tymczasowe 1961e), potocznie zwaną kometą Humasona. Jego nazwiskiem został nazwany krater na Księżycu.
W 1950 otrzymał doktorat honoris causa uniwersytetu w Lund.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Amerykańscy astronomowie XX wieku Kategoria:Amerykańscy odkrywcy komet Kategoria:Osoby upamiętnione nazwami komet Kategoria:Osoby upamiętnione nazwami kraterów na Księżycu Kategoria:Doktorzy honoris causa uczelni w Szwecji Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Zmarli w 1972