został też kierownikiem Katedry Mikrobiologii. Równocześnie uczył higieny szkolnej w Studium Nauczycielskim.
Po odejściu na emeryturę prowadził wykłady z inżynierii sanitarnej na Politechnice Szczecińskiej.
Został pochowany na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie (kwatera 4B-12-5).
Życie prywatne Był mężem Marii z d. Sanetra (zm. 1994)Franciszek Białous M.J. Minakowski, Genealogia Potomków Sejmu Wielkiego [dostęp 2024-05-13]., nauczycielki-polonistki, która pracowała w II Liceum Ogólnokształcącym do 1952, a następnie w Studium Nauczycielskim i Ośrodku Dydaktyczno-Naukowym Języka Polskiego (jako kierownik). Mieli czworo dzieci – trzy córki (Maria Janicka, Kaja Umińska i Ewa Drescher-Krasicka) oraz syna Antoniego.
Prace naukowe W okresie pracy na Uniwersytecie Lwowskim Franciszek Białous opracował „Atlas Flory Polskiej” oraz pracę doktorską Zagadnienie dziedziczenia płci u dwupiennej rośliny Trinia Heningii (Umbelliferae)”.
W okresie powojennym przygotował wiele skryptów w maszynopisach i około 20 artykułów naukowych dotyczących zagadnień mikrobiologii oraz opublikował dwa podręczniki: Biologia sanitarna.