Aniela Cukier, także Aniela Cukierówna (ur. 1 stycznia 1900 w Warszawie, zm. 3 kwietnia 1944 tamże) – polska malarka i graficzka żydowskiego pochodzenia.
Życiorys Pochodziła z warszawskiej rodziny zasymilowanych Żydów. Naukę rozpoczęła w Szkole Malarstwa i Rysunku Konrada Krzyżanowskiego u Krzyżanowskiego i Adama Rychtarskiego, po czym w latach 1923–1931 studiowała na warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych. Dodatkowo uczyła się w pracowniach Ludwika Gardowskiego i Edmunda Czerwińskiego. W latach 1924–1930 zajmowała się opieką nad więźniami politycznymi w Delegaturze Czerwonego Krzyża, w której współpracowała ze Stefanią Sempołowską.
Należała do Związku Polskich Artystów Grafików oraz do Związku Polskich Artystów Plastyków. Uczestniczyła w plenerach malarskich w Kazimierzu, m.in. w 1924, 1929 i 1938 roku. W lipcu i sierpniu 1934 roku tworzyła grafiki na plenerze w Krzemieńcu i Wiśniowcu, a także brała udział w dwóch wystawach w Krzemieńcu (1934, 1935). Swoje wrażenia z pobytu opisała w „Arkadach”. Brała udział przede wszystkim w wystawach zbiorowych, bowiem przed 1939 rokiem wystawy indywidualne graficzek były rzadkością, choć ich prace licznie przedstawiano w wystawach zbiorowych.