Wolfke musiał inspirować się opracowanym kilka lat wcześniej telektroskopem Jana Szczepanika, lecz jego konstrukcja nie wymagała do transmisji drutów, gdyż wykorzystywała fale elektromagnetyczne. Dwa lata później opracował matematyczną teorię przesunięć powierzchniowych na płaszczyźnie.
Jego pierwsza publikacja ściśle naukowa Elektron uważany jako ośrodek ciśnień w eterze powstała w 1907 roku w Paryżu. W tym samym roku przedstawił Towarzystwu Astronomicznemu w Paryżu pomysł teleskopu z wklęsłym zwierciadłem dającego powiększenie znacznie większe niż dotychczasowe – w uznaniu Towarzystwo zaprosiło go do członkostwa.