Madonna z Dzieciątkiem – gotycko-renesansowy obraz ukazujący Marię z małym Chrystusem na tle pejzażu. Namalowany został w latach 30. XVI stulecia. Obraz był królewską darowizną (prawdopodobnie od Zygmunta II Augusta) dla klasztoru Kanoników Regularnych Lateraneńskich przy kościele Bożego Ciała na Kazimierzu (obecnie dzielnica Krakowa). Według źródeł, w klasztorze znajdował się w 1571 roku. Przed 1786 rokiem obraz przemalowano, zaś w 1936 zdjęto barokowe nawarstwienia, później korony i koszulka okrywająca Jezusa. W źródłach oraz XIX-wiecznych inwentarzach obraz jest wzmiankowany jako dzieło niemieckiego artysty, w historiografii artystycznej określane jest jako dzieło powstałe w kręgu Lucasa Cranacha Starszego.
Wygląd Maria z Dzieciątkiem Jezus w asyście dwóch aniołków ukazani są na tle rozległego górzystego krajobrazu. Pośrodku stoi Maria ukazana en face, do wysokości kolan, stoi przed kamiennym parapetem. Ukazana została jako młoda kobieta, o krągłej twarzy, długich, szatynowych włosach o falujących kosmykach, delikatnie zaznaczonych łukach brwiowych, oczach i ustach. Na jej twarzy rysuje się lekki uśmiech. Odziana jest w czerwoną suknię i ciemnobłekitny płaszcz okrywający lewę ramię, prawie przedramię i kolana. Na brzegach płaszcza widoczna jest inskrypcja: SANCTA MARIA ORA P[RO] N[OBIS].