21 grudnia 1943 w Hoffnungsthal, w Arbeits-Kommando nr 281, Nardelli został aresztowany pod zarzutem działalności komunistycznej i przewieziony do więzienia w Bonn-Haardthöhe, następnie więziony był w Monschau, Brauweiler, Kolonii i KL Buchenwald (nr więzienny 81824). Przed samym wyzwoleniem obozu przez armię amerykańską na początku kwietnia 1945 uciekł. Od maja 1945 krótko pracował w Ośrodku Polskim w Erfurcie jako kierownik Referatu Artystycznego. Po powrocie do kraju objął dyrekcję programową Rozgłośni Radiowej Polskiego Radia w Krakowie. Następnie organizował rozgłośnie w Szczecinie i Koszalinie. W 1956 rozpoczął pracę w Polskim Radiu w Warszawie, najpierw został kierownikiem Teatru Małych Form, a później w latach 1969–1976 pełnił funkcję dyrektora Teatru Polskiego Radia. Był cenionym reżyserem i realizatorem słuchowisk radiowych. Zrealizował około 1 500 słuchowisk, m.in. Dziady Adama Mickiewicza, Wesele i Warszawianka Stanisława Wyspiańskiego, Rzeźnia Sławomira Mrożka. Reżyserował także powieść radiową Matysiakowie. Nardelli był zapraszany do realizacji słuchowisk autorów polskich przez radiofonie zagraniczne, m.in. Sender Freies Berlin, Centro di Produzione di Milano, RAI w Rzymie, a także w radiu w Oslo i w Bratysławie.