Wraz z tą jednostką wziął udział w wojnie obronnej 1939 roku. Za akcję bojową nad Wartą 4 września został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari. Dowódca Armii „Łódź”, gen. Juliusz Rómmel, w uzasadnieniu wniosku napisał m.in.: Czynem swoim wykazał najwyższe wartości, jakie powinien posiadać polski oficer. Raniony w boju dostał się do niewoli, ale zbiegł z transportu. Po powrocie do Ostrołęki włączył się w organizowanie zbrojnego oporu przeciwko Niemcom.
W sierpniu 1944 roku wziął udział w powstaniu warszawskim pełniąc obowiązki oficera operacyjnego batalionu „Zaremba-Piorun”. Po upadku powstania w niemieckiej niewoli, w Oflagu VIIA Murnau. 29 kwietnia 1945 roku, po uwolnieniu z niewoli, został przyjęty do 2 Korpusu Polskiego we Włoszech i przydzielony do 6 pułku pancernego na stanowisko zastępcy dowódcy szwadronu. W 1946 roku razem z 2 Korpusem wyjechał do Wielkiej Brytanii.
Na emigracji osiadł w Londynie. Działał w środowiskach emigracyjnych, będąc jednym z współzałożycieli Stowarzyszenia Polskich Kombatantów i redaktorem kwartalnika „Przegląd Kawalerii i Broni Pancernej”. Współpracował też z londyńskim Instytutem Sikorskiego.
18 października 2007 roku Prezydent RP Lech Kaczyński nadał mu stopień generała brygady.
Miasto Ostrołęka nadało mu honorowe obywatelstwo.