Inni autorzy wymieniają cztery sztuki wyeksportowane do Hiszpanii (1960).
Ujemną cechą napędu wiązarowego było, że wymagał on dużej dokładności przy montażu wiązarów, a mimo to był podatny na wybijanie panewek, zwłaszcza na wale napędowym, co powoduje „kaczkowaty” chód, niszczący torowisko. Liczne lokomotywy tego silnie się zużywały na skutek mało starannej obsługi i oszczędzaniu na serwisowaniu w zakładach przemysłowych. Naprawami lokomotyw zajmował się producent ZNTK w Poznaniu, następnie także ZNTK w Nowym Sączu, a od 1980 roku Zakład Naprawy Taboru Samochodowego i Sprzętu w Brzesku.
Po transformacji ustrojowej w Polsce, na przełomie XX i XXI wieku znaczna liczba przemysłowych kolei wąskotorowych lub całych zakładów, w szczególności cegielni, została zlikwidowana, na skutek czego liczne lokomotywy serii WLs40/50 były kasowane. Lokomotywy te pozostały natomiast eksploatowane na niektórych kolejkach parkowych lub turystycznych w Polsce o szerokości toru 600 mm, jak Kolejka Parkowa Maltanka, Wigierska Kolej Wąskotorowa i Wyrzyska Kolej