Muzułmańskie najazdy na Galię – próby podboju Galii przez muzułmanów zaczęły się krótko po podbiciu wizygockiej Hiszpanii przez Tarika ibn Ziyada. Przez część VIII wieku muzułmańskie armie najeżdżały ziemie Galii, opanowując przejściowo Septymanię, ostatnie tereny pod rządami WizygotówTricolor and crescent: France and the Islamic world by William E. Watson. Islamskie rajdy docierały nawet do Poitiers, Awinionu, Lyonu i Autun. Postępy Umajjadów zostały zatrzymane dzięki zwycięstwu chrześcijan w bitwie pod Tours w 732 roku. Po tym sukcesie Frankowie umocnili swoją pozycję i zaczęli stopniowo wypierać muzułmanów, odzyskując w 759 roku Septymanię.
Podbój Septymanii W 716 muzułmanom, dzięki licznym zwycięstwom na półwyspie Iberyjskim, udało się wyprzeć Wizygotów poza Pireneje. Królestwo obejmujące dotychczas część południowej Galii i całą Hiszpanię, zostało zredukowane do obszaru Septymanii. Arabowie i Berberowie nie poprzestali jednak na tych sukcesach i w 719 roku przekroczyli Pireneje zdobywając Narbonę którą utrzymali potem aż do 759 roku. Od 720 roku Narbona była bazą wypadową muzułmanów, z której dokonywali rajdów na całą południową Galię. W 721 roku muzułmanie zostali pobici w bitwie pod Tuluzą a zwycięski Odon z Akwitanii zabił nawet islamskiego wodza, emira al-Samha ("Zama" według chrześcijańskich kronik).