Początkowo pracował jako nauczyciel historii w szkole podstawowej, następnie był wychowawcą ds. kulturalnych w Wojewódzkim Zarządzie Zakładów Karnych w Kielcach oraz wicedyrektorem ds. naukowych w Muzeum Narodowym w Kielcach (1977–1986). Pod koniec lat 80. pełnił funkcję wojewódzkiego konserwatora zabytków, a od 1989 do 1990 – funkcję dyrektora Muzeum Narodowego w Kielcach. W latach 1994–1997 był adiunktem w Wyższej Szkole Pedagogicznej im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie, później otrzymał stanowisko profesora nadzwyczajnego. W 2002 roku został kustoszem dyplomowanym muzealnictwa. Od 2002 do 2008 ponownie pełnił funkcję dyrektora Muzeum Narodowego w Kielcach.

Specjalizował się w historii współczesnej i historii stosunków polsko-żydowskich. Jest autorem kilkunastu monografii i kilkuset artykułów naukowych, z których najważniejsze dotyczyły historii Żydów w regionie kieleckim. Jego prace zostały wydane w Izraelu (w językach angielskim i hebrajskim).