Gerhard Szczurek, Ryś, Erg (ur. 1 marca 1912 w Goduli, zm. 28 grudnia 1946 w Katowicach) – uczestnik konspiracji antyniemieckiej, po wojnie współorganizator i dowódca Okręgu Śląskiego Konspiracyjnego Wojska Polskiego, skazany na śmierć po procesie pokazowym.
Życiorys Przed II wojną światową Gerhard Szczurek urodził się w Goduli, w rodzinie Franciszka i Marii z domu Bogockiej 1 marca 1912 roku. Ukończył gimnazjum oraz cztery semestry Szkoły Budowy Maszyn. Był żandarmem, należąc do jednostki w Lublinie w latach 1932–1937. Od 1937 roku Gerhard Szczurek kontynuował naukę i pracował w kopalni „Paweł” w Rudzie Śląskiej-Chebziu.
Okres II wojny światowej We wrześniu 1939 roku brał udział w wojnie obronnej, po czym dostał się do niemieckiej niewoli. W listopadzie uciekł z niewoli i przebywał w okolicach Radomia i Kielc. Tam rozpoczął działalność konspiracyjną, w 1942 roku wstąpił do Armii Krajowej. Dowodził plutonem, a po awansowaniu do stopnia kapitana został dowódcą kompanii a potem batalionu. Jego terenem działania były Góry Świętokrzyskie oraz okolice Radomia.
W 1944 roku ożenił się z Anną Sławińską. Małżeństwo mieszkało min. w Krakowie, Bochni i Myślenicach. Na początku 1945 roku trafił do niemieckiej niewoli i został przewieziony do Wałbrzycha.