Tadeusz Franciszek Semik (ur. 26 sierpnia 1899 w Suchej Beskidzkiej, zm. 27 listopada 1978 tamże) – podpułkownik Wojska Polskiego.
Życiorys Ukończywszy gimnazjum i zdawszy maturę wstąpił 3 listopada 1918 jako ochotnik do Wojska Polskiego, gdzie otrzymał przydział do 12 Pułku Piechoty w Wadowicach. Wraz z tym oddziałem walczył w wojnie polsko-bolszewickiej.
Po zakończeniu wojny wstąpił do Szkoły Podchorążych Piechoty w Warszawie, którą ukończył 1. lipca 1921 i już w stopniu podporucznika skierowany został do 2. pułku piechoty Legionów, w którym służył w latach 1921–1927 na stanowisku dowódcy plutonu, a następnie kompanii.
Następnie w latach 1927–1931 pełnił służbę w batalionie manewrowym Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie, 17. pułku piechoty w Rzeszowie od 1931 do 12 listopada 1935. 22 lutego 1934 został mianowany na stopień kapitana ze starszeństwem z 1 stycznia 1934 i 71. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Później służył w batalionie KOP „Czortków” na stanowisku dowódcy 1. kompanii karabinów maszynowych do sierpnia 1939. Ukończył kurs dowódców batalionu 25. sierpnia 1939 i został skierowany do 1. Brygady Górskiej, której zadaniem była osłona wschodniego skrzydła Armii „Kraków”.