thumb|Kurt Student – pierwszy dowódca 7 Dywizji Lotniczej 7 Dywizja Lotnicza () – niemiecka jednostka powietrznodesantowa z okresu II wojny światowej.
Historia 7. Dywizję Lotniczą utworzono 15 września 1938 roku. Jej dowódcą został generał Kurt Student. Dywizja składała się z oddziałów spadochronowych, piechoty szybowcowej oraz tzw. piechoty powietrznej (przewożonej na pole walki za pomocą samolotów transportowych). Początkowo w skład 7. Dywizji wchodził tylko 1. pułk spadochronowy i kompanie specjalistyczne.
1 stycznia 1939 roku do 7 Dywizji Lotniczej włączono batalion spadochronowy będący do tej pory podległy pod wojska lądowe. Jednocześnie też rozpoczęto formowanie drugiego pułku spadochronowego, którego dowódcą miał zostać major Richard Heidrich, dotychczasowy dowódca pułku spadochronowego wojsk lądowych. Każdy z pułków miał składać się z trzech batalionów spadochronowych. Do lipca 1939 roku nie osiągnięto pełnej zdolności bojowej – 2. pułk składał się tylko z dwóch batalionów.
We wrześniu 1939 roku jednostki 7. Dywizji Lotniczej brały udział w walkach m.in. w okolicy Woli Gułowskiej i Parczewa. Nie dokonano jednak desantu spadochronowego, a jednostki dotarły na pole walki przewiezione ciężarówkami.