W roku 1941 dywizja wzięła udział w kampanii bałkańskiej, gdzie miała za zadanie opanowanie przesmyku Korynckiego i odcięcie w ten sposób sił alianckich. Do tego zadania skierowano Fallschirmjägerregiment Nr 2. W wyniku tej akcji wzięto do niewoli 10 000 żołnierzy alianckich.
Największą operacją desantową, w jakiej wzięły udział jednostki 7 Dywizji Lotniczej, było lądowanie na Krecie. Dywizję spadochronową wspomagała 5 Dywizja Górska przetransportowana samolotami transportowymi. Lądowanie nie obyło się bez problemów, wcześniejsze bombardowania nie zniszczyły działek przeciwlotniczych. Działka te zestrzeliły wiele szybowców. Ponadto nie wszyscy spadochroniarze wylądowali tak gdzie zamierzano. Część zniosło do morza, inni lądowali na pozycjach nowozelandzkich lub pod ogniem karabinów maszynowych. Na zachodzie zanim lądujący spadochroniarze zdążyli się przegrupować zostali zaatakowani przez nowozelandzką 5 Brygadę Piechoty. Do końca dnia Niemcom nie udało się zająć żadnego z lotnisk. Drugiego dnia gen. Student skoncentrował swoje wysiłki na zdobyciu Maleme, gdzie po zdobyciu lotniska wylądowały oddziały 5 Dywizji Górskiej. Mimo dużych strat Niemcy powoli opanowywali wyspę. Bitwa o Kretę zakończyła się 1 czerwca 1941 roku. Z 22 000 żołnierzy niemieckich biorących udział w operacji 3250 zginęło lub zaginęło, a 3400 zostało rannych.