Zbyszko Tuchołka (ur. 24 sierpnia 1909 w Marcinkowie Dolnym, zm. 6 lipca 1980) – polski profesor, rektor Wyższej Szkoły Rolniczej w Poznaniu (1965-1972).
Życiorys Był synem ziemianina, polityka narodowego i posła na Sejm Wiesława Tuchołki oraz Heleny Eugenii z Korytowskich. Uczęszczał do pruskiej szkoły ludowej, następnie do Gimnazjum Bergera w Poznaniu. W 1928 rozpoczął studia na Uniwersytecie Poznańskim (Wydział Rolniczo-Leśny) i został inżynierem rolnictwa (dyplom w 1935). W okresie 1936–1939 był dzierżawił ziemie w rodzinnej miejscowości i działał jako prezes Powiatowego Koła Doświadczalnego w Żninie.
W czasie kampanii wrześniowej walczył w Armii "Pomorze", ranny w bitwie nad Bzurą. Dostał się do niewoli i tam spędził czas II wojny światowej prowadząc kursy rolnicze.
W 1945 wykładał w szkołach dla Polaków w Delmenhorst i Badbergen. Następnie pracował jako kierownik w Państwowych Nieruchomościach Ziemskich Okręgu Lubuskiego w Poznaniu. Od 1948 zatrudniony na Uniwersytecie Poznańskim. Tytuł doktora uzyskał w 1951 (praca: Sposób rozmieszczenia różnych form superfosfatu w glebie, a przebieg procesu uwsteczniania P2O5), docenta - 1 kwietnia 1955. 1 marca 1962 nadany mu został tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1970 - zwyczajnego.