Okres po II wojnie światowej Powrót W kwietniu 1945, wracając z Ravensbrück do Warszawy, zatrzymała się w Szczecinie, aby spotkać się z koleżanką, która przebywała w szpitalu na GumieńcachWedług relacji Stanisława Latuora opiekowała się chorymi na tyfus plamisty koleżankami, ratując im życie.. Zachwyciła się miastem – poświęciła mu resztę życia, „stając się jego legendą”. Zamieszkała przy ulicy Wyspiańskiego 7 (niem. Niebuhrstraße w pobliżu dzisiejszego Parku Kasprowicza), która jest uznawana za jedną z najpiękniejszych szczecińskich ulic. Od tej właśnie ulicy odchodzi inna, która nosi imię Kurcyuszowej.

Świadek w procesie załogi Majdanka W latach 1975–1981 Helena Kurcyusz uczestniczyła jako świadek koronny w przeprowadzonym w Düsseldorfie procesie esesmańskiej załogi Majdanka – Herminy Braunsteiner-Ryan (nazywanej „Kobyłą”) i Hildegardy Laechert („Krwawa Brygida”). Jej obozowe notatki i szkice stały się po wojnie ważnym materiałem, który umożliwił upamiętnienie więźniów Majdanka.