W 1961 obronił pracę doktorską na Wydziale Budownictwa Lądowego Politechniki Wrocławskiej. W roku 1964 uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk technicznych na Wydziale Inżynierii Budowlanej Politechniki Warszawskiej. 12 stycznia 1972 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, a 10 lutego 1978 profesora zwyczajnego. W Politechnice Wrocławskiej zorganizował Laboratorium Badań Modelowych Konstrukcji Przestrzennych i sprawował opiekę nad stażystami z Białegostoku, Szczecina, Drezna, Weimaru i Lipska. Był wieloletnim konsultantem Fabryki Kotłów w Raciborzu oraz Instytutu Budownictwa, Mechanizacji i Elektryfikacji Rolnictwa w Warszawie. Był współorganizatorem szeregu konferencji naukowych.

W latach 1969–1980 był przewodniczącym Komisji Konstrukcji Metalowych Oddziału PZITB we Wrocławiu, członkiem założycielem Komitetu Konstrukcji Metalowych ZG PZITB. W latach 1974–1979 był sekretarzem Komisji Budownictwa i Mechaniki Wrocławskiego Oddziału PAN. Od 1972 roku jest członkiem Sekcji Konstrukcji Metalowych ZG PZITB. Od 1982 roku był członkiem Komitetu Inżynierii Lądowej i Wodnej PAN. Od 1996 roku był członkiem Komisji Budownictwa Śląskiego Oddziału PAN.