jego mieszkańcy byli zobowiązani m.in. do „wyrabiania” w lasach określonej ilości drewna i spławiania go Sołą do Żywca lub nawet Krakowa, co doprowadziło do szybkiego wylesienia terenu wsi.
Z Szarego pochodził Tomasz Masny – jeden z „najsłynniejszych” żywieckich zbójników, herszt zbójnickiej familii, grasującej w latach 1623–1624 po całej Żywiecczyźnie.
W 1672 r. wieś liczyła 20 gospodarstw i 170 mieszkańców, oprócz prac w lesie zajmujących się głównie pasterstwem. Według inwentarza z 1817 r. należało do niej 366 polan o łącznej powierzchni ok. 820 ha. Ludomir Sawicki, prowadzący badania nad pasterstwem na Żywiecczyźnie w 1914 r. zanotował, że na letni wypas mieszkańcy wsi pędzą swe owce do odległych o cały dzień drogi szałasów na Raczy i Przysłopie w Rycerce. W XIX w. działał tu prymitywny zakład produkujący tekturę.
Pod koniec XIX w. (przed 1890 r.) wieś, sięgająca wówczas po granicę śląską pod Ochodzitą, liczyła 255 domów i 1591 mieszkańców, z czego 760 mężczyzn i 831 kobiet. We wsi była szkoła ludowa i kaplica, ale ludność (poza 18 żydami katolicka) należała do parafii w Milówce.