po skorygowaniu o tę zmianę, linia brzegowa hipotetycznego oceanu okazuje się leżeć na właściwej wysokości. Innymi możliwymi przyczynami niezgodnego z warstwicami przebiegu linii brzegowej są deformacje tektoniczne oraz intensywna erozja, które mogły nastąpić gdy ocean już nie istniał. Wewnętrzna, krótsza i nie tak wyraźna domniemana linia brzegowa to tzw. Kontakt 2 lub linia brzegowa Deuteronilus. Ciągnie się na wysokości średnio −3760 m i ma mniejsze różnice wysokości (odchylenie standardowe 560 m). Największe odchylenie od średniego poziomu występuje pomiędzy 40°E a 80°E. Na tej linii brzegowej urywają się kanały biegnące od południa i uchodzące do równiny Chryse. Zbieżność wysokości ujścia kanałów oraz Kontaktu 2 sugeruje, że masy wody płynące kanałami trafiały do wielkiego zbiornika stojącej wody (oceanu) i że istniał on przez dłuższy okres (poszczególne kanały nie powstawały jednocześnie).