Wojna z Gurkhami, zwana także wojną brytyjsko-nepalską – konflikt zbrojny pomiędzy Nepalczykami a Brytyjską Kompanią Wschodnioindyjską stoczony w latach 1814–1816.
Historia Gurkhowie stanowili grupę etniczną, która w XVI w. zawędrowała z rejonu Indii do Nepalu, zakładając niewielkie księstwo w rejonie dzisiejszego dystryktu Gorkha. Z biegiem czasu terytorium Gurkhów rozrosło się do 50 księstw, tworząc w roku 1768 Królestwo Nepalu. W kolejnych latach Gurkhowie zaczęli zagrażać wpływom Brytyjskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej na północy kraju. Sporna granica Gurkhów z Brytyjczykami licząca ponad 800 mil była przyczyną wielu zatargów i sporów.
Po wybraniu na gubernatora Indii Francisa Hastingsa zapadła decyzja o zajęciu spornych terenów siłą. W 1814 Brytyjczycy zajęli początkowo przygraniczne tereny, jednak z nastaniem pory deszczowej wycofali się, pozostawiając przy granicy posterunki wojskowe. W tej sytuacji Gurkhowie powrócili na wcześniej utracone tereny, zabijając w potyczce kilku policjantów. Po ustaniu pory deszczowej Hastings wysłał 4 kolumny wojska, które natrafiły na gwałtowny opór. W trakcie walk o Fort Kalanga z 3500 ludzi dowodzonych przez generała Roberta Gillespie poległo i zostało rannych 740 żołnierzy, w tym generał, który został zabity już podczas pierwszego ataku.