Na przełomie XIX i XX stulecia relikwiarz przeszedł konserwację. Od roku 1988 znajduje się w zbiorach pelplińskiego Muzeum Diecezjalnego i jest eksponowany w tamtejszej Galerii Złotnictwa.
Kilkakrotnie był prezentowany na wystawach czasowych, m.in. na Aurea Porta Rzeczpospolitej – wystawie zorganizowanej w roku 1997 z okazji jubileuszu tysiąclecia Gdańska, w tamtejszym Muzeum Narodowym. Dwa lata później relikwiarz prezentowano w warszawskim Zamku Królewskim na wystawie Ornamenta Ecclessiae Poloniae, trwającej od 15 maja do 8 sierpnia 1999 roku. Po raz kolejny dzieło eksponowano na międzynarodowej wystawie Europa Jagellonica 1386–1572, która od 20 maja do 30 września 2012 odbywała się w Galerii Kraju Środkowych Czech (GASK – Galerie Středočeského kraje) w Kutnej Horze, a od 8 listopada miała miejsce w Warszawie: w Zamku Królewskim oraz Muzeum Narodowym, które jest miejscem ekspozycji relikwiarza Świętej Barbary. Od 1 marca do 16 czerwca 2013 roku prezentowana na wystawie w Domu Historii Brandenburgii i Prus (Haus der Brandenburgisch-Preußischen Geschichte) w Poczdamie.