jako adwokat dużych przedsiębiorstw branży filmowej i teatralnej, na przykład Tobis-Tonbild-Syndikat – dlatego też był jednym z pierwszych niemieckich prawników, którzy po pojawieniu się filmów dźwiękowych zajął się prawnym aspektem nowego medium.

Kariera polityczna Frankfurter należał do założycieli lewicowo-liberalnej Niemieckiej Partii Demokratycznej (DDP). W latach 1920–29 stał na czele jej komitetu organizacyjnego. W lutym 1928 wszedł w miejsce zmarłego kolegi partyjnego, Fritza Raschiga, do Reichstagu III kadencji (do wyborów w maju tego samego roku). Osobiście sprzeciwiał się połączeniu DDP z Niemiecką Partią Państwową, był jednak skłonny to zaakceptować dla dobra partii.

Po przejęciu władzy przez nazistów w 1933, wobec prześladowań z uwagi na swoje żydowskie pochodzenie, wyemigrował: najpierw do Szwajcarii – pracował w Zurychu jako adwokat – a następnie (w 1939) do Urugwaju, gdzie zmarł.

Bibliografia Literatura związana z Richardem Frankfurterem w katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej

Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Humboldtów w Berlinie Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu w Heidelbergu Kategoria:Politycy DDP Kategoria:Niemieccy adwokaci Kategoria:Niemieccy notariusze Kategoria:Niemieccy dziennikarze Kategoria:Niemieccy Żydzi Kategoria:Ludzie urodzeni w Bielsku Kategoria:Urodzeni w 1873 Kategoria:Zmarli w 1953