Podróże Guliwera (ang. Gulliver’s Travels) – amerykański film animowany z 1939 roku w reżyserii Dave’a Fleischera.
Był to drugi na świecie pełnometrażowy kolorowy film animowany (po Królewnie Śnieżce i siedmiu krasnoludkach). Produkcja jest bardzo luźno oparta na powieści Jonathana Swifta Podróże Guliwera. Film otrzymał w 1940 dwie nominacje do Oscara – za najlepszą muzykę oryginalną (Victor Young) i najlepszą piosenkę „Faithful Forever” (Ralph Rainger).
Fabuła Podczas nocnego sztormu, 5 listopada 1699 roku, tonie statek dowodzony przez Lemuela Guliwera, a on sam z trudem wydostaje się na ląd, po czym traci przytomność i pozostaje na nieznanym wybrzeżu, które, jak się okazuje, zamieszkują dwa plemiona maleńkich ludzi – Liliputów i Blefusków. Guliwera przypadkowo zauważa jeden z Liliputów, Gabby. Uznaje go za niebezpiecznego olbrzyma i biegnie do miasta, by ostrzec współplemieńców, w tym króla i dworzan. Zostaje jednak zignorowany, gdyż na dworze królewskim trwają właśnie przygotowania do ślubu królewny Liliputów, Glorii, z królewiczem Blefusków, Davida. Gdy wydaje się, że wszystko jest już ustalone i gotowe, między dwoma królami dochodzi do sporu o to, którą piosenkę należy wykonać na ślubie książęcej pary – pieśń Liliputów „Wierność” czy pieśń Blefusków „Na zawsze”.