Jednak w Europie jedynym w zasadzie koncernem, w pełni zaangażowanym w kwadrofonię, było EMI, zaś znikome zainteresowanie nowym systemem ze strony wytwórni takich jak Decca, Philips czy Deutsche Grammophon, walnie przyczyniło się do późniejszej klęski.
Koniec standardu
Problem kompatybilności z poprzednimi systemami oraz „wojna” na rynku różnych systemów nagraniowych spowodowała spadek zainteresowania klientów. W porównaniu do stereofonii, system kwadro okazywał się droższy i już pod koniec lat 70. został zarzucony przez wytwórnie nagraniowe.
Dopiero w latach 90. XX wieku rynek na nowo zainteresował się systemami wielokanałowymi – pojawiały się płyty CD zakodowane w standardzie Dolby Surround, a później DTS. Często były to reedycje oryginalnych nagrań czterokanałowych. Zwykle jednak, pomijając nagrania amerykańskie dostosowane dla posiadaczy systemów kwadro, były to już wersje w systemie 5.1.
Jednymi z najciekawszych rozwiązań jest system SACD, z wyższą częstotliwością próbkowania i możliwością zapisu wielokanałowego, oraz konkurencyjny wobec niego, mniej popularny – DVD-Audio.